آياتى كه نازل كرديم براى اهل انديشه و تدبر ، قانع كننده و كافى است . برخى از ملحدين اعتراض كرده‌اند كه طبق اين آيه ، خداوند آيه‌اى بر پيامبر خود نازل نكرده است ، زيرا اگر نازل كرده بود ، در اينجا بيان ميكرد . لكن اينها توجه نكرده‌اند كه مشركين آيهء مخصوصى را ميخواستند كه خداوند چنين آيه‌اى را بنا بمصلحت ، نازل نفرموده است . مع الوصف آيات قرآنى و معجزات آشكارى بر پيامبر خود نازل فرمود كه آنها مشاهده ميكردند و اگر در همهء آنها يا در بعضى از آنها مىانديشيدند ، پيامبر را تصديق و به نبوتش اعتراف ميكردند . در جاى ديگر فرمود : اگر آنچه آنها ميخواهند ، براى آنها نازل كنيم ، باز هم ايمان نخواهند آورد ( آيهء 111 همين سوره ) و نيز فرمود : « وَ يَقُولُونَ لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ » ( يونس 20 : گفتند : چرا آيه‌اى از پروردگارش بر او نازل نشد ؟ بگو : همهء آيات پيش خداست ) يعنى آيات در قدرت خدا هستند و هر كدام را بخواهد ، نازل مىكند .